21 May 2017

ဘဏ္ေငြစကၠဴ အတုေတြ နဲ႔ ကိုယ္တို႔ႏိုင္ငံ

ဒီႏွစ္ ဧၿပီလအကုန္မွာ ကမ္ေဘာဇဘဏ္မွာ ျပႆနာတက္လို႔ ဘဏ္ကေန ေငြေတြ ထုတ္ၾကတယ္ျဖစ္တယ္။ တေယာက္တစနဲ႔ ဘဏ္ပဲ ၿပိဳေတာ့မလိုျဖစ္လိုက္တယ္။ မဟုတ္ပါဘူး ဝိုင္းရွင္းၾကတယ္။ ခုေန စီးပြားေရး မေကာင္းခ်ိန္ ျပႆနာ အႀကီးအက်ယ္ေတြ တက္သြားႏိုင္တယ္ မဟုတ္လား။ ဒီမီႏိုအဖက္ ဆိုတာနဲ႔ ျဖစ္လို႔ကေတာ့ ကိုယ္တို႔ေတြလည္း နလန္ထူေတာ့မွာမဟုတ္။ ဒါနဲ႔ ဘဏ္ကလည္း လူမႈေရး လုပ္ငန္းေတြအတြက္ကို အလွဴေတြ လုပ္ျပတယ္။ အစိုးရပိုင္ သတင္းစာက ေဆာင္းပါက႑မွာေတာင္ မသိမသာေလး ထည့္ေပးတယ္။ (လူမႈကာကြယ္ေရး အေဆာက္အအံုေတြနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ ေဆာင္းပါးမွာ ေဒၚသန္းျမင့္ေအာင္နဲ႔ ကမ္ေဘာဇ ဒုဥကၠဌ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ အတူ လူအိုရံုမွာ လွဴေနပံုေလး ထည့္ထားေပးတာပါ.. ေမလ ၇ ရက္၀န္းက်င္ကမွတ္တယ္။)
ေနာက္ေတာ့ မၾကာဘူး။။။
ကမ္ေဘာဇဘဏ္ က ၀န္ထမ္းတေယာက္က ငါးေထာင္တန္ အတုလုပ္တာမိတယ္ဆိုၿပီးျဖစ္တယ္။ ဘဏ္ကလည္း ဘဏ္န႔ဲမဆိုင္ေၾကာင္း၊ တဦးတေယာက္၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္သာ ျဖစ္ေၾကာင္းဆိုၿပီး ျဖစ္တယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ သံုးေလးရက္ေနေတာ့ လူေတြက ေမ့သြားၾကတယ္။ သတင္းေတြက ျဖစ္ပ်က္တာ ျမန္လြန္းေနတာကို။

ကိုယ္ကေတာ့ အမွတ္မထင္ဆက္ေတြးမိတယ္။ ဒီေန႔ပဲ တ႐ုတ္နယ္စပ္မွာ ပိုက္ဆံတုေတြ မိတယ္ဆိုၿပီး။ ေနာက္စမ္းေခ်ာင္းဖက္မွာ ပိုက္ဆံ တစ္ေသာင္းတန္ အတုေတြ ေတြ႕တယ္ဆိုၿပီး။ အဲ့ဒီေတာ့ ဘဏ္ေတြမွာလည္း အတုေတြ႕ရင္ တခါတည္း ေဖာက္စက္နဲ႔ ေဖာက္ပလိုက္တယ္လို႔ဆိုတယ္။
ဆင့္ကဲ ဆင့္ကဲ ျဖစ္လာတဲ့ အေပၚလူေတြကလည္း တျဖည္းျဖည္းစိုးရိမ္လာၾကတယ္။ တေန႔ တေသာင္းရဖို႔ ငါးေထာင္ရဖို႔ဆိုတာ လြယ္တာမွတ္လို႔။ အေဖာက္ခံရ၊ အတုဆိုၿပီး ကိုယ့္လက္ထဲျပႆနာျဖစ္ရင္ ဘယ္လို လုပ္မလဲေတြးမိလာမွာပဲ။
ေတာ္ၾကာ တရားမ၀င္ေၾကျငာရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ အဲ့ဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားဆို ဘာလုပ္မလဲ။ တတ္ႏိုင္သမွ် မထုတ္ပဲ စုထားေတာ့မွာပဲ။ ေတာ္ၾကာ မေတာ္တဆ လက္ထဲထားလို႔ တခုခုျဖစ္ ဘယ္ႏွယ့္ေနမတုန္း ေတြးမိမွာပဲ။
ဘဏ္မွာပဲ ျပန္စုထားေတာ့ ဘဏ္ေတြက ေအးေဆးပဲေပါ့။ ကိုယ္ေတြ စုတဲ့ ပိုက္ဆံေလးေတြ အခ်င္းခ်င္း လွည့္ပတ္ေခ်းၿပီး စီးပြားလုပ္ေနၾကတာ။ ျပည္သူေတြကိုေတာ့ ေခ်းရခက္ေအာင္ လုပ္ထားၾကတာ။ ေတာ္ၾက တတ္ၾကပါေပ့ေတာ္တို႔ရယ္။

07 June 2016

လယ္သမားေတြ က ဘာလို႔ ေၾကြးတင္ၾကသလဲ

၂၀၁၆ ခုႏွစ္ အစိုးရသစ္တက္လာၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္စဥ္ကေၾကျငာထားတဲ့ ပါတီ မူ၀ါဒအတိုင္း ၀န္ႀကီးဌာန အခ်ိဳ႕ကိုေပါင္းစည္းမႈကို ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ စိုက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ဆည္ေျမာင္း၀န္ႀကီးဌာန၊ ေမြးျမဴေရး၊ ေရလုပ္ငန္းႏွင့္ ေက်းလက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး၀န္ႀကီးဌာန ႏွင့္ သမ၀ါယမ ၀န္ႀကီးဌာတို႔ကို တစ္ခုအျဖစ္ပဲ ေပါင္းစည္းခဲ့ပါတယ္။ ၀န္ႀကီးကေတာ့ တကၠသိုလ္ ပါခ်ဳပ္ေဟာင္းျဖစ္သူ ဦးေအာင္သူျဖစ္ၿပီးေတာ့၊ တစ္လ ခြဲခန္႔အၾကာမွာ ဒု၀န္ႀကီးအျဖစ္ ေဒါက္တာထြန္း၀င္းကို ခန္႔အပ္ခဲ့ပါတယ္။

ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ျပကၡဒိန္အရ၊ မတ္လ မွ အစိုးရသစ္က စတင္တာ၀န္ယူရၿပီး ဧၿပီလဟာ သၾကၤန္ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ေမလ မွာေတာ့ ႏိုင္ငံ့လူဦးေရ၏ ၆၆% က မီွခိုေနထိုင္စားေသာက္ေနတဲ့ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရး လုပ္ငန္းရာသီ ျပန္လည္စတင္ဖို႔ အစပ်ိဳးခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။

ယခုလည္း လယ္သမားမ်ားအတြက္ အမေတာ္ေၾကး တိုးျမွင့္ေပးဖို႔ကိစၥကို ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ အစိုးရ လက္ထက္မွာလည္း စပါး၊ အျခားသီးႏွံ၊ စက္မႈ သီးႏွံ အမ်ိဳးမ်ိဳးခြဲျခားၿပီး မူ၀ါဒအလိုက္ တိုးျမွင့္ေပးခဲ့တာကို ေတြ႔ရွိခဲ့ရပါတယ္။
အမေတာ္ေၾကးကို တုိးျမွင့္ေပးမယ့္အေၾကာင္း လႊတ္ေတာ္မွာ အဆိုျပဳေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။(..................)။
တိုးျမွင့္ေခ်းမယ္ဆိုမယ္ရင္ ဘယ္ေလာက္ကုန္မယ္၊ ဘယ္လို ေငြကိုစုေဆာင္းရွာေဖြရမလဲ၊ ဘယ္လို အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈေတြရွိေနမလဲ စသျဖင့္ ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။
အဲ့ဒီမွာပဲ အေတာ္ လႈပ္ခတ္သြားတဲ့ သတင္းတစ္ခုျဖစ္လာပါတယ္။ ၀န္ႀကီး အသစ္ျဖစ္သူ ဦးေအာင္သူ က လယ္သမားေတြက ပ်င္းတယ္ အလုပ္မႀကိဳးစားဘူး၊ ေၾကြးပဲ ယူခ်င္ၾကတယ္ ဆိုၿပီး ေျပာတယ္ဆိုၿပီး ျဖစ္လာပါတယ္။ တကယ္ပဲ ေျပာခဲ့ေလသလား၊ သတင္း ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခံရသလားေတာ့ မသိပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ ျမန္မာ့ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးက႑ဟာ ႏိုင္ငံ့ရဲ႕ သံုးပံုႏွစ္ပံု လူဦးေရ မွီခိုေနသည္ဆိုေသာ္လည္းပဲ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ ၅၀ ေက်ာ္ ၁၀၀ ေက်ာ္ က အေျခအေန နဲ႔ ကြာျခားလာပါရဲ႕လား။ အေျခခံ လူတန္းစားျဖစ္တဲ့ လယ္သမားေတြ ကို ေက်းဇူးရွင္ေတြဆိုၿပီး တကယ္ ေက်းဇူးတင္ခံရၿပီး ေက်းဇူးဆပ္ခံရပါရဲ႕လား။ စသျဖင့္ေတြးမိရင္းနဲ႔ပဲ လြန္ခဲ့ေသာ သံုးႏွစ္ခန္႔က ဖတ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေမာင္ထင္ရဲ႕စာအုပ္ကို ျပန္သတိရမိၿပီး ရွာဖတ္ဖို႔ႀကိဳးစားတယ္။ ေၾကြးတင္ရျခင္း အေၾကာင္းရင္းေလး က အခု ေခတ္နဲ႔ ကြာျခားေနၿပီလား၊ တူတူပဲရွိေနတုန္းလား အရင္သိခ်င္သြားမိတယ္။
ယခုေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ကေတာ့ ၁၉၂၅ ခုက လုပ္ခဲ့တာပါတဲ့။


" ဦးတင္ႀကီး၏ စံုစမ္းခ်က္အရ မအူပင္ခရိုင္ တစ္အိမ္ေထာင္လွ်င္ အနည္းဆံုး ၁၈၂က်ပ္ ႏွင့္ အမ်ားဆံုး ၅၂၈က်ပ္ ေၾကြးတင္လ်က္ရွိသည္ကိုေတြ႔ရသည္။ ေၾကြးတင္ျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းကို ဦးတင္ႀကီးက ဆက္လက္စံုစမ္းျပန္ေသာ္ ေအာက္ပါအတိုင္းေတြ႔ရျပန္သည္။
၁။ လယ္၀ယ္ျခင္း၊ လယ္ေပါင္ကို ျပန္လည္ေရြးျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ေၾကြးတင္သူ ၁၉%
၂။ လယ္ကိုျပဳျပင္ျခင္းေၾကာင့္ေၾကြးတင္သူ ၂%
၃။ ကြ်ဲႏြား၀ယ္ရျခင္းေၾကာင့္ ေၾကြးတင္သူ ၂%
၄။ လယ္အတြက္ အရင္း၀င္၍ အေၾကြးတင္သူ ၄%
၅။ အျခား ကုန္ေရာင္းကုန္၀ယ္ကိစၥအတြက္ အရင္း၀င္၍ ေၾကြးတင္သူ ၃%
၆။ အလွဴအတန္းေၾကာင့္ေၾကြးတင္သူ ၁%
၇။ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရး၊ အလုပ္ပ်က္ျပား၍ ေၾကြးတင္သူ ၁၉%
၈။ ဖ်ားနာ၍ တရားတေပါင္ေတြ႔ရ၍ အျခားကုသိုလ္ကံ အေျခမလွေသာ အေၾကာင္းတို႔ေၾကာင့္ ေၾကြးတင္သူ ၂%
၉။ မဆပ္ႏိုင္ေသာ ေၾကြးၿမီအေပၚတြင္ အတိုးေပးရ၍ ေၾကြးတင္သူ ၂%
၁၀။ အျခားအမ်ိဳးအမည္ မခြဲျခားႏိုင္ေသာ အေၾကာင္းတို႔ေၾကာင့္ ေၾကြးတင္သူ ၃၆%"
ျမန္မာ့ လယ္ယာေျမစနစ္၊ ေမာင္ထင္ 

အခုေခတ္မွာလည္း ေၾကြးတင္ဆဲပါပဲ၊ ဘာအေၾကာင္း ေၾကာင့္ေတြမ်ားပါလာလိမ့္ေနာ္။ 


22 April 2016

ငါးေလးတစ္ေကာင္ဖမ္းမိတယ္နဲ႔ ေရာက္တတ္ရာရာမ်ား ၁



မင္းလူရဲ႕ပရိတ္သတ္ေတြက မင္းလူေပါင္းခ်ဳပ္ထြက္လာေတာ့ သူ႔အေၾကာင္း၊ သူ႔စာေတြအေၾကာင္း ေျပာၾက လြမ္းၾက ေရးၾကတာေတြ facebook ေပၚမွာ ျမင္ရ ဖတ္ရတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္က ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ သူ႔စာေတြကိုလည္း သတိတရရွိမိတယ္။ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္တိုင္းလည္း ခဏခဏ ျပန္သတိရမိတဲ့ သူ႔၀တၳဳေတြတိုကေတာ့ “ငါးကေလးတစ္ေကာင္ဖမ္းမိတယ္” “ဖူးစာရွင္ကိုေရြးေတာ့မည္” “ေျခ စစ္ပြဲမ်ား” စသျဖင့္ေပါ့ေလ။
အဲ့ဒီအထဲကမွ ငါးကေလးတစ္ေကာင္ဖမ္းမိတယ္ ေလးနဲ႔ပတ္သတ္တာေလးေျပာခ်င္တာ။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ နာဂစ္တိုက္အၿပီးမွာ က်မလည္း ေစတနာ့၀န္ထမ္း လုပ္ရင္းနဲ႔က အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုမွာ အလုပ္၀င္လုပ္ျဖစ္တယ္။ ရံုးကေတာ့ ဖ်ာပံုမွာပဲ ထိုင္ရတာေပါ့။ နာဂစ္အၿပီးကာလ ကေတာ့ ေ၀ျခမ္းေရးေတြ၊ အေရးေပၚလိုအပ္ေနတဲ့ ေန႔စဥ္သံုး မရွိမျဖစ္ေတြ ခြဲေ၀ ေပးတာေတြလုပ္ၾကတယ္။ နည္းနည္းေလးၾကာလာတဲ့အခါမွာေတာ့ ေစ်းကြက္ထဲမွာ ေငြလည္လာေအာင္လို႔ ေရကန္ေဖာ္လုပ္ငန္း၊ ေက်းရြာခ်င္းဆက္လမ္းေတြေဖာက္ျခင္းမ်ားလုပ္ၾကရတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ရြာသားေတြကုိ အလုပ္ခိုင္း၊ ေန႔တြက္ လုပ္ခရွင္းေပးတာမ်ိဳးေတြေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ ဆက္တိုက္လုပ္လာတာက အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ လိုအပ္ေသာ ပစၥည္းကိရိယာမ်ား ေထာက္ပံ့ေပးျခင္းမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ငါးဖမ္းေလွ အေသး၊ လယ္လုပ္သူမ်ားအတြက္ ေျမၾသဇာ၊ မ်ိဳးစပါး၊ အိမ္လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ အပ္ခ်ဳပ္စက္ စသျဖင့္ေပါ့ေလ။ အဲ့ဒီလို လုပ္တဲ့အခါမွာ က်မ အလုပ္လုပ္တဲ့ ျပည္တြင္း အရပ္ဖက္အဖြဲ႔အစည္းက ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႔အစည္းမွာ လုပ္ငန္းစီမံခ်က္တင္ၿပီး ရတာကို လုပ္ၾကတာေပါ့။ အဲ့ဒီမွာ လုပ္ေနရင္းနဲ႔ တရက္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႔အစည္းတခုက ဆက္သြယ္လာတယ္။ သူတုိ႔ဆီမွာ ငါးလုပ္ငန္း အေသးစား လုပ္ကိုင္ေနသူေတြအတြက္ ပစၥည္းေတြ ေထာက္ပံ့ဖို႔ ရွိတယ္။ အကုန္ရွိေနၿပီ ပစၥည္းေတြ၊ ေ၀ျခမ္းေရးကို လုပ္ေပးႏိုင္မလားဆိုၿပီး ဆက္သြယ္လာတယ္။ ေ၀ျခမ္းေပးခ ပြဲစားခရတာေပါ့ ကိုယ့္အဖြဲ႔အစည္းကေတာ့။ အေသးစား ငါးလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ အိမ္ေထာင္စုေတြ၊ ဘယ္လိုဧရိယာေတြမွာေနထိုင္ၾကတယ္၊ လူဦးေရ အခ်ိဳးအစားဘယ္လိုရွိတယ္၊ ၀င္ေငြ အေျခအေန ဘယ္ေ႐ြ႔ဘယ္မွ်ရွိတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြစုေဆာင္း၊ အလိုအပ္ဆံုးလူကို ဘယ္လိုေရြးမယ္ဆိုတဲ့နည္းနာေတြ ေဆြးေႏြး ညွိႏႈိင္းတိုင္ပင္တာေတြ လုပ္ၾကတာေပါ့။
တကယ္လုပ္မယ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ေထာက္ပံ့ေပးမယ္ဆိုတဲ့အဖြဲ႔ရဲ႕ ပို႔ေပးလာတဲ့ ကိရိယာအစံုဘူးမ်ား က အလွ်ံအပယ္ျဖစ္တဲ့အျပင္ ေျပာလာတာက ဘယ္လိုပဲေပးေပးရတယ္၊ ကုန္သြားဖို႔ရယ္၊ လက္ခံရရွိေၾကာင္းေလးေတြရယ္ လုပ္ေပးဖို႔ပဲလို႔ဆိုလာတယ္။ ကိုယ္ေတြကေတာ့ အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြအတိုင္းေဆာင္ရြက္ၾကပါတယ္။ ဧရိယာ အေတာ္မ်ားမ်ားကိုလည္း ရွိေနၿပီးသား လုပ္ငန္းစီမံခ်က္ေတြ အရ ေရာက္ေနၿပီးသားျဖစ္ေလေတာ့ အခ်က္အလက္ရွိေနတဲ့အေပၚမွာ အေျခခံၿပီး ေ၀ျခမ္းေရးအတြက္ လုပ္ၾကပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ပစၥည္းေတြေရာက္လာေတာ့ ေ၀ျခမ္းေရးစတင္ပါေတာ့တယ္။
တရက္မွာေတာ့ ရြာတစ္ရြာက ပစၥည္းလာထုတ္ပါတယ္။ လာထုတ္ခ်ိန္မွာ ဘူးတစ္ဘူးကိုဖြင့္ၾကည္ေတာ့ ရြာသားက “စံုလိုက္တာဗ်ာ… ဘာငါးမွ က်န္မွာမဟုတ္ဘူး..” ဆိုၿပီးေျပာပါတယ္။ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ေလးေတြ ဆိုဒ္စံုပါ၀င္တာပါ။ သူတို႔ဖမ္းတဲ့နည္းနဲ႔ ဒီလိုကိရိယာေတြကို လူအေတာ္မ်ားမ်ား သံုးႏိုင္ေနၿပီဆိုရင္ ကုန္မွာပဲဆိုၿပီးေျပာပါတယ္။
ငါးလုပ္ငန္းဦးစီးဌာန ကေတာ့ ငါးသားေပါက္ခ်ိန္ ဘယ္ခ်ိန္မွာ မဖမ္းရဘူး၊ ဘယ္ပိုက္နဲ႔ ဖမ္းရမယ္ စသျဖင့္ေတာ့ စည္းကမ္းခ်က္ေတြထုတ္ထားပါတယ္။
ဆိုလိုခ်င္ကေတာ့ အကူအညီေပးတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြက ေဒသအေျခအေနေတြ၊ အေနအထားေတြကို ေသခ်ာ စူးစမ္းေလ့လာ၊ ေတြ႔ဆံုတိုင္ပင္ၿပီးမွသာ လုပ္သင့္ပါတယ္။
အဲ့လိုမွ မဟုတ္ရင္ မင္းလူရဲ႕ “ငါးေလးတစ္ေကာင္ ဖမ္းမိတယ္” ၀တၳဳထဲကလုိျဖစ္သြားႏိုင္ေၾကာင္းပါ။ ၀တၳဳကေတာ့ ငါးေတြရွားပါးလာလို႔ ငါးဖမ္းပြဲက်င္းပၿပီး အသိပညာေပးတာေတြလုပ္ရတယ္။ ငါး ဖမ္းတာကို တကယ့္ကိုအဆင့္ျမင့္နည္းပညာေတြသံုးၿပီး ငါးတစ္ေကာင္ကို ဖမ္းၾကတယ္။ မိသြားတဲ့သူက သံုးႏွစ္ဆက္တိုက္ သူပဲမိတာ။ ဒိုင္းဆုက သူရတာေပါ့။ TV ကေန Live လႊင့္ေနၿပီး သူ႔သေဘၤာေပၚကို ရဟတ္ယာဥ္ေပၚကေန ရိုက္ျပ။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ အိမ္က သားနဲ႔ မိန္းမ ကလည္း လွမ္းၿပီး ဂုဏ္ျပဳတာေပါ့။ တလက္စတည္းမွာပဲ ကေလးက ေမးတယ္။ ေဖေဖ အဲ့ဒီဖမ္းမိတဲ့ငါးကို အိမ္ယူလာလို႔ရလားတဲ့။ သားစားဖူးၾကည့္ခ်င္လို႔တဲ့….။

05 January 2016

ပ်င္းလြန္းလို႔....

လုပ္ေနက် အလုပ္ကို..... ခဏေလး နားလိုက္ေတာ့
ဟုတ္သလိုလိုနဲ႔....  တကယ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး..။
ပ်င္းလိုက္တာ....မွ
ပ်င္းတာကို ပ်င္းတယ္ေျပာရမွာေတာင္ ပ်င္းတယ္ဆိုသလိုပဲ...
ဒီလိုနဲ႔ပဲ အေတြးက ဆက္သြားလိုက္တာ....
ဘာလုပ္ခ်င္ ညာလုပ္ခ်င္ဆိုတဲ့ ဘ၀ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးေတြကို ေရာက္သြားေရာ...။
အဲ့တာနဲ႔ ညီမ၀မ္းကြဲေလး ငယ္ငယ္ကေျပာတာ သတိရမိၿပီး ၿပံဳးမိတယ္။
သူတို႔ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္.. ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္က အႀကီး.. ပပ က အငယ္မ။
ေဇာ္ေဇာ္ ႀကီးလာရင္ ဘာလုပ္မလဲ ဆိုၿပီး အေဖ က ကုိယ္ေတြ႔ေရွ႕မွ ေမးျပတယ္။
ကေလးက ဆရာ၀န္ အင္ဂ်င္နီယာ စသျဖင့္ေျပာတာေပါ့....။
အဲ့တာနဲ႔ ကိုယ္က ပပ.. သမီး ကေရာဆိုေတာ့...
ဘာမွ မလုပ္ဘူးတဲ့...။ ကိုယ္ကလည္း အံ့ၾသသြားတယ္..။ မိုက္လွခ်ည္လားေပါ့..
ဒါနဲ႔ ဆက္ေမးတယ္... ဒါဆို ႀကီးလာရင္ ဘယ္လိုလုပ္ ထမင္းစားမလဲဆိုေတာ့..
ကိုကို က အလုပ္ လုပ္လိမ့္မယ္တဲ့.. ကိုိကို ေကၽြးလိမ့္မယ္တဲ့...
ေကာင္းေရာ။

14 February 2014

14 Feb 2014



အခ်စ္ေရ
ေပ်ာ္သလို ေနလို႔မရတဲ့ ေလာကႀကီးထဲ
ေနေပ်ာ္ရဲ႕လား။
ထမင္းစား ၀င္ၿပီး အိပ္ေပ်ာ္ဖို႔ပဲ
ဆုေတာင္းေနရတယ္ဆိုရင္
ဘ၀ ကို ပိုမိုနားလည္တတ္လာၿပီ လို႔
လက္ခံလိုက္တယ္။
ခ်စ္တို႔ ေနထိုင္ရာ ေလာကႀကီးက
ကိုယ္ေကာင္းရင္ ေခါင္းမေရြ႕ဘူးတို႔
၀ီရိယ ထားရင္ ေအာင္ျမင္တယ္ဆိုတာတို႔
မမွန္ေတာ့ဘူး… အခ်ိန္တိုင္းေျပာပါတယ္ေလ။
လိုက္ေလ်ာ ညီေထြစြာ ေနတတ္ဖို႔
ႀကိဳးစားရင္းနဲ႔ပဲ
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေလးစားမႈ ေလ်ာ့က်လာတယ္။ 
ႀကိဳးစားေပမယ့္လည္း
ေပတံက adjust လုပ္လို႔မရဘူးျဖစ္ေနတယ္။  

10 February 2014

အခ်စ္ဆံုးသို႔ ေပးစာ (၄)

ဒီေန႔ ဆရာ ေက်ာ္၀င္း စာအုပ္ ၂၀၁၃ (ေလးသံ ျမားသံ နားစြင့္ရင္း) ၀ယ္ျဖစ္တယ္။ စာအုပ္ ကေတာ့ ဖတ္ ဖတ္ မဖတ္ဖတ္ ၀ယ္တယ္..။ အရင္ ကေတာ့ အခ်စ္ကို ဖတ္ဖို႔အရင္ေပးလိုက္တယ္။ အခုေတာ့ နာမည္ထိုးရင္ သတိရမိတယ္..။ လြမ္းတယ္ဆိုရင္ ပိုမွန္မလား။
တကယ္ေတာ့ ကိုဖတ္ၿပီးသားေတြ ျဖစ္မွာပါ..။၂၀၁၃ မွာ ေရးခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးေတြ ျပန္စုၿပီး ထုတ္ေ၀လို္က္တာေလ။ သုေတသီ တစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ စုထားသင့္တဲ့ စာအုပ္ပဲေလ။ ထားပါေတာ့ေလ... ရံုးပိတ္ရက္ေလး ေနမ်ိဳး ရဲ႕ မ၀င္းေမ ဖတ္ရင္း ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္မွာ အခ်စ္ကို သတိရမိ လို႔ ကူးေရးမိတယ္..။ ဖတ္ၾကည့္အံုး။


သတိရျခင္း
ဖတ္ၿပီးသား မဂၢဇင္းေတြ
ျပန္ဖတ္မယ္
ၾကည့္ၿပီးသား မင္းဓါတ္ပံုကို
ျပန္ၾကည့္မယ္
အလြမ္းဟာ စက္၀ိုင္းတေလွ်ာက္
ဒီေနရာကိုပဲ ျပန္ေရာက္ရဲ႕
ေလတိုက္ခတ္ေနပံုဟာ ဟိုအရင္
ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ကလိုပဲ
ခံစားခ်က္ ကင္းမဲ့သူကို
အဓိပၸါယ္မဲ့ေစသလို
ခံစားတတ္သူေတြကို
ဆြတ္ပ်ံ႕ လိႈက္ေမာေစခဲ့
ငါ႐ံႈးခဲ့တယ္
ငါ႐ႈံးခဲ့တဲ့ အ႐ံႈးကို ျပန္ေႏႊးမယ္
ေႏြးလာရင္ ညစာ စားမယ္
အသံေတြ အားလံုး
တိတ္ဆိတ္သြားရင္ေလ
ငါတို႔ အတူ ေမာ့ၾကည့္ဖူးတဲ့
လမင္းကို ေမာ့ၾကည့္မယ္
ငါတစ္ေယာက္တည္း။ 
ေနမ်ိဳး
၂၀၀၃၊ ၃၊ ၂၇
(မ၀င္းေမ စာအုပ္မွ) 


04 February 2014

အခ်စ္ဆံုး သို႔ေပးစာ (၃)

အခ်စ္ေရ
ေနေကာင္းရဲ႕လား လို႔ မေမးခ်င္ဘူး
ေနမေကာင္းဘူးဆိုလည္း ကိုယ္ ဘာမွ လုပ္ေပးလို႔မရဘူးေလ

ေန႔တိုင္း လုပ္ဖို႔ အလုပ္တစ္ခု ရွိေနၿပီး
အဲ့ဒီ အလုပ္မွာ စိတ္၀င္စားတယ္ ဆိုရင္
အခ်စ္ဘ၀ က သာယာေနမွာပဲေလ

တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ေရ
လူေတြ အထင္ႀကီးေနတဲ့ ခ်စ္ဘ၀ က
ႀကိဳးစားရင္းနဲ႔ တန္ဖိုးထားရတဲ့ အရာ တခ်ိဳ႕ကို
လက္လႊတ္လိုက္ရတာ တန္ရဲ႕လားလို႔
analysis လုပ္ၾကည့္ဖို႔ေတာင္ အားမရွိဘူး

ဘာပဲေျပာေျပာ
မင္းတစ္ေယာက္ ေနေကာင္း က်န္းမာ
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစလို႔ေတာ့
သတိရမိတုိုင္း ဆုေတာင္းေနဆဲပါပဲ။